|
ღრუბლის ალყაში მოექცა ზეცა, თვალიდან გაქრა ნათელი ხომლის, სიო ბურუსის იალქანს კეცავს და პეპლებივით მოფრინავს თოვლი. დამშვენებია ოქროს ღილებად, სიბნელის სამოსს თამამად ხევენ და მე მოველი მზის გაღიმებას... სანაპიროზე ზამთრის გნიასი, გასაოცარი სიმღერა გედის და გველის გენი ადამიანში... შერწყმია მწარე ქვითინი ვაზის, შავი ზღვის ზვირთი ქვიშიანს კეცავს, ნამგალა მთვარე იხრჩობა ზღვაში. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გიორგი გიგაურის პოეზია |
