| ორმოცდაათის მერე
ვატყობ, ადვილად ვთვრები, ვწუხვარ, გულს ვეღარ მტკენენ ჩემი პატარა მტრები. ვლიან იმავე გზებით, ორმოცდაათის მერე შემწყნარებელი ვხდები... ვატყობ, დამოკლდნენ წლები... ეს სიბერეა, ალბათ! ვხვდები, ძამიკო, ვხვდები! |
| ორმოცდაათის მერე
ვატყობ, ადვილად ვთვრები, ვწუხვარ, გულს ვეღარ მტკენენ ჩემი პატარა მტრები. ვლიან იმავე გზებით, ორმოცდაათის მერე შემწყნარებელი ვხდები... ვატყობ, დამოკლდნენ წლები... ეს სიბერეა, ალბათ! ვხვდები, ძამიკო, ვხვდები! |
