|
როცა ჩაცხრება ძველი იარა და მოერევა თვალს ძილი მწარედ, სადღაც ტრამვაი გაიჭრიალებს და ჩაახველებს ვიღაცა გარეთ. დაფეთებული მოვიჩხრეკ ჯიბეს, ხოლო მეზობლის ლამაზი ქალი წაეკიდება ცეცხლივით კიბეს. ვიდრე თოკიდან ჩამოხსნის კაბას... გადამავიწყებს წუხანდელ ღამეს, როგორც დალაქის მონაყოლ ამბავს. ჟრუანტელს მომგვრის, როგორც ხავერდი, და აყვირდება ქუჩაში წყნეთი - მემაწვნეებით და მხერხავებით. |
