|
ჩემ სიმღერას ვინ გაიგებს, რისთვის ვტირი მე, მოწყალებას ვინ მაიღებს, მისი ჭირიმე! ედემს რგული ხარ, ამ სოფელში მოჩვენების თაიგული ხარ. ვეღარ ვითმენ მე. ქანდაკების ქვა გამხდარხარ, აღარ მისმენ მე. ბოლოს მაგრობ შენ, ცეცხლის ალში გამახვიე, აღარ მაქრობ შენ. რად გახდა თუჯი, ვისმა ენამ შეგაძულა შენ იეთიმ-გურჯი?! |
