როტშილდის ქონება მე,
შექსპირის გონება მე,
ყველაზედ - უფროსობა,
შენი კი - მონობა მე!
შევარდნისა ფრენა მე!
ბულბულისა სტვენა მე!
და შენგამო, შენგან მე -
ტკბილი ცრემლის დენა მე!
სხვა ვინატრო რაღა მე!
რაღა დღე და რა ღამე!
როცა შენმა სიშორემ
გული დამიდაღა მე!
|