|
მოჩანს ვენახი, ვით ლურჯი ტბა ტანდაყურსული, ბალახზე დარჩა მზის ყვითელი ნაფეხურები. მიჭრიალებენ დატვირთული გზაზე ურმები და ჭალებისკენ წერო მიფრენს ფრთებდაწურული... მთიდან მწყემსები ჩამოდიან სალამურებით... მერე უსტვენენ შებოლილი საკვამურები და ცაზე ჩნდება ვარსკვლავების თეთრი ლურსმული. მთვარე მარანზე დამხობილა ვით ვერცხლის ჯამი და ორღობეებს ავსებს ახალ მაჭრის სურნელი. სადღაც მუხისქვეშ იგვიანებს ახლა ვახშამი და გზაზე მიდის კოკით ხელში მეზობლის ქალი. |
