|
არაფერი არ მახარებს ქვეყნად ისე - არაფერი, როცა აღებს ზეცის კარებს, - ვინც ღირსია მაღლა ფრენის. სულის შექანება სად გაგაფრენს მიწის თვისტომს; მხრები ყველას ექავება, - ფრთები ხომ არ ამომდისო. ცა - გულების მტაცებელი... დედამიწის საიდუმლო ცაში გახდა საძებნელი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ზურაბ კუხიანიძის პოეზია |
