|
ერთ ეგეც უნდა ვიკითხო, ჩემ სიკვდილს ვინ იტირებსა, ვინ ჩამააბნევს ცრემლებსა, საქმეს ვინ გაიჭირებსა?
ამასვე ანამდვილებსა. დედის მეტს ჩემი სიკვდილი არავის აატირებსა.
ძილსაც ვერ დაიძინებსა, ვენაცვლე ძუძუს გამზრდელსა, გულით ეგ დამიტირებსა.
შვილები, დედა არ გვახსოვს შვილებსა, იმითა გვტანჯავს გამჩენი, სულ მუდამ გვაცოდვილებსა. |
ლექსები დედაზე • • •  • • • მიხა ხელაშვილის პოეზია |
