|
მოველ, ალერსი რომ კვლავ მეგემა, შენი ღიმილით დამხვდა ზაფხული, ძველი ოცნება შემომეგება შენს ღრმა თვალებში შემონახული.
როგორ გამზარდეთ შენ და თბილისმა და ცრემლნარევი ოცნებით გიკვირს დავაჟკაცება შენი შვილისა.
შენ თმაზე თოვლი გადაგეყარა. მახსოვს, ხელებით ამიტაცებდი, რომ დამენახა შენით ქვეყანა.
მიწა მხიბლავდა ფეროვანებით... ქვეყანას ვჭვრეტდი შენი ხელიდან, ქვეყანას ვჭვრეტდი შენი თვალებით.
მერმე გავაღე ქვეყნის კარები: სულ სხვა სიცოცხლე აღმოვაჩინე, მოდი, შეხედე ჩემი თვალებით.
წლებს ეღიმებათ დათოვლილ თმაში. ვხედავ, უთვალავ ვარსკვლავსა ვხედავ შენს ღრმა თვალებში, როგორც ორ ტბაში. |
_1399734098.webp)
