|
ჯიხვი ქარაფზე ხტის, ბუზს არ აიფრენთ, ქედებო! კავკასის პონტის პირს ძირს ჩაკიდულხართ, ხედებო! მე რომ სიკვდილი მჭირს, ხომ შენგნით, ჩემო ედემო?! ამბავს წაუღებთ ვის, თქვენ, ფრინველებო ღვთის- წითელ-ფეხება მტრედებო?! ლხინში ავხირდები, ჩრდილში დაგიდგები ჩემთვის ვაჩხაკუნებ ფანდურს, სანატრელო; ჭირში დაგიტკბები, ბევრს არ დაგპირდები: ფეხზე დაგიდგები ჩემო საქართველო! |
