|
ვინა სთქვა, თითქოს პატარა იყოს ჩემი სამშობლო, დიდების ღირსი, ქართლში ვინ ჰპოვა პატარა ციხე, ვინ მოიგონა სიმცირე მისი?!
მთები-შემკული სხივების სირმით, ააშრიალეთ არწივის ფრთები, კლდით გაიგონეთ ყვირილი ირმის.
ნახეთ, აზომეთ ოსტატის მზერით, ან მოაგროვეთ უხსოვარ დროში, ჩვენში დაღვრილი ბუნების ფერი.
ჩამწყვდეული რომ ღმუოდა ხევით, წყალი მქუხარი და საშიშარი და ავარდნილი გუმბათი ზევით.
ჟამი - ძლეული გაფრენილ ცხენით, და გორგასალის ნაბიჯი მტკიცე, მთლად აღბეჭდილი ქართველის რწმენით.
დარუბანდიდან მოტანილ კარებს, და გაიხსნება სამშობლო ჩემი, უსასრულობის შემცველი მხარე.
ჩემი სამშობლო, დიდების ღირსი, ქართლში ვინ ჰპოვა პატარა ციხე, ვინ მოიგონა სიმცირე მისი?! |
