|
ვიდრე ზეცა მზიანია, ვიდრე ყანა მწყრიანია, ვიდრე მეხთა გრიალია და ნიაღვართ რია-რია...
ვიდრე ალაზნიანია, ვიდრე ენგურიანია, ვიდრე რიონიანია... იგი ადამიანია?! - ის რა ადამიანია! - ამ დიდებულ სილამაზეს ჯანს საკუთარს ვინც არ აძლევს, როგორც შოთამ შეალია, როგორც ვაჟამ შეალია, ვით ილიამ შეალია, ვით აკაკიმ შეალია.
ვიდრე ძელქვის შრიალია... თვარა მერე, თვარა მერე, თვარა მერე გვიანია. |
