|
სიცოცხლეს ვაშა, მაგრამ სიკვდილიც ქართლისთვის მე არ გამიჭირდება, ვინც მისთვის წვანან მარადის ძილით, საქართველოა მათი დიდება.
რომ მისი ხვედრი ბრძოლა ყოფილა, არვინ ჰყოლია ხელგამმართველი, მაგრამ მტრის მონად არ დამხობილა.
რაც ქვეყნად ვისმე უნდა სდენოდა. მისთვის გათლილა ხმალი ყოველი, რომ ქართველს მკერდზე არ დასცდენოდა.
ვინ ამოშანთა ქართლში ვარძია. გმირი კვდებოდა, მაგრამ მარადი დედამ აკვანი დღემდე არწია.
ჩუქურთმა, ხანჯლით ამოქარგული, და დღესაც ჰყივის ქართველი გმირი, ფრონტზე ტრიალებს მკლავი ქართული.
ქართლისთვის როგორ გამიჭირდება... ვინც დღეს დავეცეთ მარადი ძილით, სამშობლო იყოს ჩვენი დიდება. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ირაკლი აბაშიძის პოეზია |
