|
გული გავლესოთ გრძნობითა, საცაა დაჰკრავს ნაღარა; ერთი დავსძახოთ ქართულად, ხვალ არ გვეცლება, აღარა; ხვალ გვინდა ცემა მტრისადა, ხმლის ქნევა, ფარის ფარება, შავის, შავხალის ხანჯლისა მტრისად გულ-ღვიძლში ტარება. სისხლის სმა ღვინის მაგივრად, ცხენთა ფიცხელთა მალება. დაე, იტირონ დედათა შვილთა ლაშქარში წასვლაზე: ან ვისახელოთ, ან გავწყდეთ ომში პირველად ჩასვლაზე. იხილოს მიწამ მშობელმა: გული გვაქვს პაპათეული, სისხლი გვიფუის ძარღვებში, სისხლი ლაშქრობას ჩვეული, მკლავიც გვაქვს შამქორს ნაცადი, არა ვართ გამორჩეული! |
