|
მოვსულვარ, მოვკვდე და შენთვის ვწერო, მონა წარსულის, ახლის მლოცავი... შენ გამახსენე, მამულო ჩემო, რამე თუ დამრჩეს დაუკოცნავი.
და მიმილეწავს სულს ქარიშხლიანს, უნდა დავმიწდე ბებერ კრწანისზე და ზურგზე მუხა ავიშრიალო.
გზა ოქროსფერით მოვავარაყე; სამშობლოვ ჩემო, პოეტი შენ ხარ, მე შენი ენით მოლაპარაკე! |
