|
სიხარულს გთხოვ, - მწუხარებას მთავაზობ. ნუთუ ასე დაგატყვევეს ფიქრებმა? ცოტა კიდევ მოითმინე, ლამაზო, და ნანატრი მთა-გორებიც იქნება!
და ლაშქარი სვავების და ყორნების, ვით ღრუბელი, ისე გაიფანტება და თბილისის მიწას ვეამბორებით.
ორთქლმავალი ისე უტევს უკუნეთს, ცოტა კიდევ მოითმინე,ლამაზო. და ვიხილავთ ირმებსა და ბულბულებს.
და მეტეხის ეკლესიის თავანი, სადაც წმინდა მაცხოვარის ხატის წინ ფეხშიშველა ლოცულობდა თამარი.
ნუთუ ასე დაგატყვევეს ფიქრებმა? ცოტა კიდევ მოითმინე, ლამაზო, და ნანატრი მთა-გორებიც იქნება! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ლადო ასათიანის პოეზია |
