|
კედლებს შერჩენიათ სანთლის სუნი, თვალი გართულია მზით და მზერით, ქვევით მცხეთა მოჩანს დანისლული, მზესთან მარტო რჩება ზედაზენი... ასკილები ღიმს ვერ იკავებენ - მცხეთელი გოგოსავით იცინიან, ჰოიდა, რა კარგი სიცილია! ამ სიცილს უღელივით შემოვიდგამ ქედზე და, ვითომ არც მივლია, ქალაქში ფეხმარდად შემოვიტან!.. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ავთანდილ გაფრინდაშვილის პოეზია |
