|
გაზაფხულდა, აყვავილდა ნუში, იღიმება ლურჯთვალება ია სითბო ისე შემოიჭრა გულში, თითქოს გულის კარი დამრჩა ღია.
ყვავილების ფიფქი ცვივა ციდან. ყვავილების სურნელება მათრობს და ბავშვივით მოფერება მინდა.
დრო გაატანს გაზაფხულის ნიავს, სიჭაბუკე სიზმარივით წავა და იქნება ყველაფერი გვიან.
წავა რასაც სიჭაბუკე ქვია, და რაც ასე ახლო იყო გუშინ, ხვალ იქნება უსასრულოდ გვიან...
გამიქარვებს სევდასა და ნაღველს. |
