|
მშვიდობა შენსა მოსვლასა კუდმაკრატელა ფრთოსანო, გაზაფხულისა მორბედო, მახარობელო მგოსანო.
იავ, ვარდო და სოსანო, კვლავ შემომცინებ, მინდორო, და ველო ხავერდოსანო!
ჩვენი პატარა შიკრიკი; გვახარა: გაზაფხულდაო, ტკბილად დაიწყო ჭიკჭიკი.
სუყველგან შეინავარდა; მერცხალი მოფრენილაო, ხმა სიხარულის გავარდა.
კალთებზე ორთქლი ავარდა; ახლა ხომ გჯერათ, ბალღებო, ზამთარს რომ ჯანი გავარდა! |
