|
ცურის კერტივით დამსკდარა კვირტი, შევხარი ვაშლის და ბიის ბრიალს. აპრილი ცელქი ხბოსავით მიხტის და ჭალა მიაქვს სულ რია-რია. ირმის ცურივით გაჭექილ სიტყვას და გაზაფხულის ფიცხი ლექსივით ალქაჯი წვიმა სახეში მირტყამს. ან რა ფერების ჭრელი იგავი?! ყველას ჭკვიანი კაცი ვგონივარ და, ალქაჯებო, ეს რა მიყავით! ლეგენდისა და აწმყოს ნაპირი, ძირს კი კერტივით დახეთქილ კვირტებს ხბოსავით ვღეჭავთ მე და აპრილი. და საბელივით მიმათრევს გზებზე, ფეხდაფეხ მომდევს ფოთლის ჩოჩქოლი, მეხის ხარხარი და ,,კაფე-თესე". და თბილისამდე თუ დავეწევი, ხარად იქცევა ანუ სექტემბრად რქებდაყურსული ვაზის ლერწებით. ვინ მისცემს საწყალს ჩალას და მარილს? და ძილს დაუფრთხობს თბილისის ქუჩებს ქალაქგარედან ბღავილი ხარის. |
