|
როცა აყვავდა ბაღში ნუშები და იცინიან ლაღად ტყემლებიც, ნუ გაიკვირვებ თუ ვიღუშები, ნუ გაიკვირვებ თუ ვიცრემლები. ასეთი ღელვით რომ მოველოდი, შემოვიდოდა შინ გაზაფხული და სიყვარულით ვითანგებოდი. მოდის, მოიბრძვის, კარს ურახუნებს, მე კი ქარებით გამოფიტული შემოვრჩენილვარ იმ გაზაფხულებს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მარიკა ბარათაშვილის პოეზია |
