|
რომ შევახსენოს ხანდახან თავი, იქცევა ხოლმე ჰაერი ქარად, დატრიალდება სოფელში ქარი, ააფართხალებს სიმინდის ყანას. დაარხევს კაკლებს, დაარხევს ვაშლებს, განსაკუთრებით მტერია თუთის. ახარებს ღორებს, გვახარებს ბავშვებს, წართმევაც იცის ხანდახან ქუდის... |
| პოეზიის გვერდი • • • |