|
იზარდე, მწვანე ჯეჯილო, დაპურდი, გახდი ყანაო: იკურთხოს იმის მარჯვენა, ვინც გთესა, მოგიყვანაო!
იზარდე თანდათანაო; ზეცამ გიგზავნოს ცვარ-ნამი, მზემ შუქი გფინოს თანაო.
მწყერმა მოგძახოს ნანაო; იზარდე, გაახარევი ყმაწვილი ჩემისთანაო.
არავინ გამიტანაო: ვისაც კი ძმურად მივენდე, მან გულს დამასვა დანაო.
ქალაქში ჩამიყვანაო: მასწავლა რამე ხელობა, მასწავლა ანა-ბანაო.
ჯეჯილო, ნორჩო ყანაო; იმისი საზრდო შეიქენ, ვინც გთესა, მოგიყვანაო.
ბიჭები ჩემისთანაო: პეტრე, გიორგი, თევდორე, ბესო და ალმასხანაო.
ა იმ ბერ კაკლებთანაო: სოსოს ხელადა მოჰქონდეს, ცივცივი წყაროდანაო. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • იოსებ დავითაშვილის პოეზია |
