|
პირველი თოვლი სიყვარულით ერთხელ დაგათოვს, პირველი ფიფქი ტრფიალია ცრემლად გამდნარი და თუ მიჯნურმა უქრობელი ცეცხლით აგანთო, გავარდი თოვლში, რომ გაათბო ზამთრის ავდარი.
ჩაწექ ფოთლებში, ჩაუკოცნე მიწას თვალები, რომ ნაცნობ დღეთა მოსაწყენი განმეორება, შეცვალო ლოცვით, მიჯნურობით და ტრფიალებით. |
