|
უარესი დრო და ჟამი დგება, მტერი ბუნების სისხლითა ძღება. ყინვა-ზრობისგან ხე და ქვა სდგება. გადალესილა თოვლით მთა-ბარი. თავზე გვექცევა ყველას სახლ-კარი. ყველაფერია გამშრალ-გამხმარი. არავის სწადის გამოსვლა კარში; ვარსკვლავებიც კი იმალვის ცაში. ვისაც სორო აქვს, სოროში ძვრება, და ვისაც არა, სიცივით კვდება. ეს დალოცვილი ღმერთი რას შვრება?! ჩიტი-ჩიორა მხოლოდ არ სცხრება. გალობს და გალობს დაუცხრომელი, კრიმანჭულებით გაუძღომელი. ერთი უყურეთ ცერის ტოლასა! რა შეედრება იმის ყოლასა! |
