|
ვიცი დამღუპავს მე შენზე დარდი, შენი ქუჩების უხილაობა, როგორ ხატავენ ნეტავ მგოსნები, ჩემი ქალაქის მომხიბლაობას.
და წვიმას დაღვრის ცრემლების ნაცვლად, შემოეცლებათ ხეებს ფოთლები, შევეგუები სიცოცხლის ჯვარცმას.
რიონის ტალღაც ნელა გორდება, მომაგონდება მე ყველაფერი, ის, რაც არასდროს განმეორდება.
ჩაცხრა ძველი ვნებები, ამ ცხოვრების ანა-ბანას, წლებთან ერთად ვნებდები. |
