ქართული სიტყვის დედაქალაქო,
ო, როგორ მინდა გელაპარაკო,
და გულს ცოდვები რომ ვაზღვევინო,
ჩემი ლექსები მოგასმენინო.
მოგასმენინო, დაგამახსოვრო,
ნეტა, რამდენ ხანს გემახსოვრება?!
მერე წავიდე და ჩავასწორო ხელნაწერივით
ჩემი ცხოვრება.