|
რაღაც ჯადო აქვს ცას ქუთაისის და მიწა ტანზე იშრობს მზის ფერებს... წვაც და წუხილიც მოდის თავისით და სხვა სასწაულს ვერ დავიჯერებ.
არ ვიცი სად და რატომ შევჩერდი და ვასვენივარ მის ცოცხალ გულთან, ვით ცრემლიანი ცა იმერეთის.
და მიფრინავენ გზები დასავლით... ვერ დაეწევი იმ გზას, რომელიც დრომ წინ გაიგდო ბოჩოლასავით.
ქუთაისს ჩემსას ჯვარი ეწეროს!.. ო, მაპატიოს ჩემმა თბილისმა, თუკი მასავით ვერ მოვეფერო! |
