|
ღამით უცებ გამაღვიძებს ტელეფონის წკრიალი... - სასწრაფოა? - მეკითხება ხმა უცხო და გვიანი. და ხმა მქონდა დამცხრალი და მზრუნველი. - უი, დედა! ეს სად მოვხვდი?!- და აკვნესდა ზუმერი. უსიამო დუმილით... ხელთ რომ ჩიტი შეგაკვდება, ისე დავდე ყურმილი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ზურაბ კუხიანიძის პოეზია |
