|
ვუცქერ უცნობ და თანაც ნაცნობ ქალს უკვე ბებერს, - პირველ სიყვარულს და პირველ ვნებებს, მრავალზე მრავალ წლების იქით უხმოდ შთენილებს. შუბლ-ლოყებზე ჩამორბენილებს, საით ვიარეთ, სად მოვედით, რაღაა აწი? - თვალებით თვალებს ვეკითხებით ქალი და კაცი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ფრიდონ ხალვაშის პოეზია |
