|
ჩემი სიცოცხლე მე მივამსგავსე მაისის ყვავილს თვალმოციმციმეს - ტუჩებში ჩამდგარ შარბათით სავსეს მზე რომ დახედავს და გაუცინებს.
გაქრა სიზმარი, ნაზი, პირმკრთალი, და სიფხიზლეში დამრჩა პორტრეტი როგორც სარკის წინ ნაცრემლი თვალი. |
|
ჩემი სიცოცხლე მე მივამსგავსე მაისის ყვავილს თვალმოციმციმეს - ტუჩებში ჩამდგარ შარბათით სავსეს მზე რომ დახედავს და გაუცინებს.
გაქრა სიზმარი, ნაზი, პირმკრთალი, და სიფხიზლეში დამრჩა პორტრეტი როგორც სარკის წინ ნაცრემლი თვალი. |
