|
რა ვიღონო, რით ვუშველო იარებს, ეგ თვალები სულ ჩემს თვალწინ ტრიალებს, ცრემლი ნამი, რა ვქნა, მე არ მასვენებს, ლხინის დროსაც ეგ სახე არ მასვენებს.
გამიღიმო, მითხარ, რა დაგაკლდება? არა არა მსურს მოწყენელი გიხილო ამას მიჯობს, სამარეში მიხილო.
განა ვლოთობ, არ იფიქრო ეგ წამით, დღე ვლოთობ და ღამე დავეხეტები, მე მიჯნური ღობე-ყორეს ვედები.
სიყვარულით ბედით განაწამები. სულში ზიხარ, წინ მაქვს შენი თვალები, დროზე მომკალ, ზედ დამადნე ლალები.
ტატოსავით ლექსს ვწერ, არა მწყინდება, შენზე ფიქრი არასოდეს მომწყინდება. სულის ვარდო, იცი რა ფაქიზი ხარ, თვალს ავახელ, ზედ წამწამზე მიზიხარ. |
