|
ისევ აყვავდა გული ვარდივით და ისევ მინდა შენზე დავწერო... დარიალიდან გადავარდნილი ხაზარეთისკენ მისცურავს წერო.
მტკვარზე წნორები უკრავენ თარებს, მეტივეები სადღაც მღერიან, სოფლის გუბეში გაჩრილა მთვარე...
ელვარებს ხვავი, თითქოს ლამპარი. ჩალაგდნენ ყველა ჩინგისხანები... სთქვი, მეწისქვილევ, ერთი ზღაპარი.
ან აზნაურის ქალზე ვიმღეროთ... დარიალიდან გადავარდნილი ხაზარეთისკენ მისცურავს წერო... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გიორგი ლეონიძის პოეზია |
