|
მე შენ მიყვარდი, გამეპარა დრო... საოცრებაა, - კვლავ გელოდები! შემოდგომაა, სიწყნარეა, თოვს, ხან ქარი მწვანე ფოთოლს მოდენის...
მიმოქსოვილი, მეცემა გულზე და ამ გრძელ ფოთოლს ისე ვკითხულობ, როგორც მაგ ხელით დაწერილ ფურცელს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ფრიდონ ხალვაშის პოეზია |
