|
როცა ელი და არ მოვა, არც მტერი, არც საყვარელი, ძნელია... უარესია, როცა არავის არ ელი.
არც ვინ გყავს დარდის გამგები, ძნელია... უფრო ძნელია, როცა კვდები და არ კვდები.
თავზე გადაგდის ზვირთები, ო, უფრო საშინელია, როცა ქრები და ინთები.
მტრებს, მოშურნეებს, ბატონებს... მწარეა... უფრო მწარეა, როცა არავის არ ტოვებ. |
