|
ველის ყვავილი უბრალო, მიხაკსა შეხიზნებოდა მარტო მდგომარე საბრალო, უნუგეშოთა ჭკნებოდა. გარნა მის მეზობლობითა იგი ყვავილი მხცოვანი, განახლდა: ტანით, სახითა, შეიქმნა სურნელოვანი.
ხოლო დავკარგავთ ცუდითა, ჩვენც ვიმეზობლოთ ის გვარი, ჩვენზე მდიდარი ვინც არი, ვისწავლოთ მათი ზნეობა, სწავლა კეთილი, - მხნეობა... |
