|
უკვე გათავდა გუგუნი ქარის, მე მიყვარს ვარდი და უფრო ია. შორიდან მესმის, ვიღაცა ქალი თუ როგორ უკრავს ახლა როიალს.
ახლა არ მინდა შენი ხსენება. ღამეა, ვწევარ და მიხარია მე ხვალინდელი დღის გათენება. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ტერენტი გრანელის პოეზია |
