|
ჩვენსავით მოსდგამს ბუნებას ცოცხალს სხვათა კვნესაში არჩაძიება, თუმცა მან იცის მხურვალე ლოცვა: გვალვაში ნამის გადამძივება. და, როცა იწყებს მონანიებას, სანთლებად ანთებს ატმებს და ბიებს, ცრემლებს ჩამოყრის იაიებად. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ომარ შამათავას პოეზია |
