|
გარეთ ღამეა ამღვრეული, ოთახში უშენობის მარაგია... ვარდები, ბროლივით დამსხვრეული, დამჭკნარ ლარნაკში ალაგია... ყვავილის მიმყვება აგონია... და როცა სარკიდან ვიხედები, სარკის წინ თუ ვდგავარ... არ მგონია!.. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ვასილ ბესელიას პოეზია |
