|
თითქოს პირამდე ღვინით აგივსეს ვეება ჯამი, ძვირფასი ღვინით წამოიმართა, როგორც ალვის ხე - ფიქრი, ოცნება, გაფრენის ჟინი. წამით იხილე ნანატრი ჟამი... თითქოს პირამდე ღვინით აგივსეს, შენ კი ხელებში ჩაგატყდა ჯამი... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თამაზ ჭილაძის პოეზია |
