|
გული თანდათან ეჩვევა ასაკს, გული თანდათან ეჩვევა ტკივილს, ანთია ღია ჭრილობის მსგავსად და შეუმჩნევლად იწვის და ღვივის. ფიქრებს ეჭვიანს, ნელა ეჩვევა დარდსა და ლოდინს... მაგრამ ვერასგზით ვერ შეეჩვია სიკვდილს: სიკვდილი უეცრად მოდის. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ვახტანგ ჯავახაძის პოეზია |
