მორის ფოცხიშვილი - ყველა გრძნობდა რომ...
|
ყველა გრძნობდა რომ
სევდა, როგორც
ნარჩენი თოვლი,
ჯერ კიდევ იდო
შენს კეთილ გულში.
ო, საკმარისი იყო ალბათ
უბრალოდ ეთქვათ,
სულ ორად-ორი
თბილი სიტყვა,
რომ ქცეულიყო
ეს თოვლი ცრემლად,
ჭირთმანელებელ
უწმინდეს ცრემლად,
მაგრამ ეს სიტყვა
არავის უთქვამს.
|