სოფლის სკოლაში მოსწავლეებს საუზმის დრო დაუდგათ.
ყველა ჭამას შეუდგა. მხოლოდ ერთი ბავშვი არ საუზმობდა, საგზალი შინ დარჩენოდა და ხელცარიელი მოსულიყო .
იდგა საწყალი და თვალი გაურბოდა ამხანაგების საუზმისაკენ.
კეთილმა სანდალამ დაინახა ეს, მაშინვე შუაზე გაყო თავისი ყველი და პური და ამხანაგს შესთავაზა.
* * * * * * *
ანდაზა:
"ყველი და პურიო,
კეთილი გულიო."
სასკოლო ლიტერატურა • • •  • • • იაკობ გოგებაშვილი/საბავშვო მოთხრობები |
