|
სოლომონის განძს, კრეზის სიმდიდრეს, ლეგენდად ოქროს, ლალს მობდღვრიალეს, მე მირჩევნია ერთი ხოხობი, ალაზანზე რომ შეიფრთხიალებს.
ხელის ცეცებით, მისით ჩემს სიტყვას ოქროს დავადენ; და თუ ოდესმე ძირს დავეცემი, შემომაშველებს თვისს შარავანდედს... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გიორგი ლეონიძის პოეზია |
