|
ნანინა, ნანა, ნანაო, ჩემო ანუკა. ანო, ძილმა ერთბაშად იისფერ სხვა მხარეს წაგიყვანაო, ათასფერ ყვავილებთან და ჭრელჭრულა პეპლებთანაო. ხედავ: - თან წვიმს და მინდორი ოქროსფრად დაინამაო, ყაყაჩოებით ბრიალებს იქით ზღვისფერი ყანაო. უფრო შორს თეთრი კრავები მზემ ცისკენ გაილალაო, რა საკვირველი მხარეა, პირდაპირ - გამოცანაო, თან მზეს ცხრა თვალი უცინის, ხან - მთვარე კრთება თანაო, ან აქ რამ ზარდა ერთპირად სუყველა ალვისტანაო... ნანინა, ნანა, ნანაო, ჩემო ანუკა, ანაო, სიზმარშიც მხარე გეხატვის შენი სამშობლოსთანაო. |
