|
ათი წელი გაილია, გაქრა, ათი - ავდრის ღრუბელივით წელი, მესიზმრება ბიჭვინთა და გაგრა, მტკივა, როგორც მოკვეთილი ხელი.
თითქოს მათი სუნთქვა მოაქვს ნიავს და ზღვის პირას, ჩემი სულის სწორი, ფრთაშეჭრილი ანგელოზი გდია... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თამაზ ჭილაძის პოეზია |
