|
თოვლივით გადაათეთრა მწვანე ფერდობი ფარამა, ავი ძაღლები თან მახლავს, ნადირის შიში არა მაქვს.
ისეთი კარგი დარია. ტკბილად ვაკვნესებ სალამურს, გავცქერი ზვიად დარიალს.
ნიავი მესალბუნება, მთრთოლვარე, აფეთქებული, მატკბობს მამულის ბუნება... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ავთანდილ მეგრელიშვილის პოეზია |
