|
ჯეჯილმა ამოიწია, გადგა ბორჯი და ძირია, იამ მოქარგა მინდორი, სჩანს გაზაფხულის პირია!
შესცქერის თავის ფარასა; ბატკანი დედას დაეძებს, დედა კი - მწვანე ბალახსა!
ეს ტკბილი სალამურია, შროშანიც შემოფრენილა, შაშვი ხომ შინაურია!
ძირს ეცრემლება ველებსა, კურდღელი მალაყს თამაშობს, ფუნდრუკი გააქვთ მშველებსა!
გადგა ბორჯი და ძირია, მზემ გადმოუშვა სხივები, სჩანს გაზაფხულის პირია! |
