|
საღამოვდება, მთებზე თოვდება, ღამის სიშავით, თოვლის სითეთრით, ზამთარი ფრთხილად მიახლოვდება და სევდა გულში ბუდეს იკეთებს.
ჩემი სიცოცხლის მწვანე ჭიშკარი, ბავშვს მთების ქარი რომ მეხვეოდა, ახლაც მილოშნის ლოყებს ის ქარი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ფრიდონ ხალვაშის პოეზია |
