|
სიმაღლეებზე აღმართულო ნანგრევო ტაძრის, ვითარ დიდია შუბლის შენის შორი შვენება.
გადაშენება, ვერ გეკარება დავიწყება ფერფლის და ნაცრის.
მტერთა სიმკაცრეს, სარკემ დროისამ დაგვანახვა სხვა მოჩვენება.
სდევს შეჩვენება, შენ უკვდავი ხარ. შენი ფუძე მაინც ვერ დაძრეს.
მიჰქრის რიონი, შარავანდედით ბრწყინვალეთი კავკასიონი - არ შეირხევა - და არ იტყვის: რა გვემართება!
კიდითი კიდით, სწორედ შავ ზღვიდან დარუბანდის კარებით დიდით - ახალი მძლავრი პოეზია აღიმართება. |
ლექსები ქუთაისზე • • •  • • • გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია |
